انجمن ساواته (بوکس فرانسوی) ایران

نخستین نهاد رسمی ساواته در ایران

English

 

نویسنده: حمیدرضا توکل

تاريخچه ساواته

هنر رزمی ساوات که در ایران با نام ساواته شناخته می‌شود، از ابتدای قرن نوزدهم و با الهام از بوکس انگلیسی ولی با تفاوت مشهود استفاده از ضربات پا پایه‌گذاری شد.
با رشد اقتصادی اروپای پس از رنسانس و پیدایش دولت – ملت‌ها جامعه اروپا توجه خود را به ورزش نیز معطوف ساخت.
در این شرایط دولت‌ها نیز به ضرورت فراگیری فنون مبارزه تن به تن توسط نیروهای نظامی خود بیش از گذشته اهمیت دادند.
در دهه بیست قرن نوزدهم در بین ملوانان فرانسوی هنررزمی رایج شد که به شوسان مشهور بود. شوسان پایه‌گذار ساواته شد و درحقیقت نام قدیمی ساواته است.

 

                     


بنا به روایتی تأیید نشده در زمان ناپلئون سربازان فرانسوی با استفاده از ساواته در جنگ‌های برون مرزی به ویژه با جنگاوران انگلیسی می‌جنگیدند. در دهه 1820 بوکسورهای خیابانی هم در فرانسه و هم در بریتانیا بوکسورهای خیابانی برای سرگرمی مردم و کسب درآمدی ناچیز در گوشه‌ای از خیابان اقدام به مبارزه می‌کردند. از معروف‌ترین بوکسورهای این دوران Cassaux Michelمایکل کاسیوس (1869- 1794) نام داشت كه در محله بلویل پاریس متولد شد. او فردی بود که تا حدودی روش مبارزات خیابانی در فرانسه را سازمان‌دهی كرد و آن را هنر ساوات نامید. تلاش‌های او در طبقات مختلف جامعه نتیجه داد به طوری که اشراف و هنرمندان فرانسه علاقه‌مند به ساوات شدند. دوك ارلان - كنت لاباتت - لرد هنری سی مور و نقاش مشهور پائول گاوارنی از این دست افراد بودند.

 

                                                                                             

برادران لکور با نام‌های چارلز لکور و هربرت لکور را می‌توان موسسین این هنر رزمی دانست. این دو که از شاگردان کاسیوس بودند در سال 1830 با ایجاد نظم و ساختار فنی که در طی زمان رشد و ارتقا یافت، نام ساوات به معنی "کفش کهنه" را به مبارزات خیابانی فرانسه اطلاق کردند. به تدریج ساواته در فرانسه عمومیت یافت. ژوزف پیر چارلمونت (1914 - 1830) شاخص‌ترین قهرمان ساواته در فرانسه در نیمه دوم قرن نوزدهم بود. وی در سال 1899 کتاب ساواته (بوکس فرانسوی) را به رشته تحریر درآورد. پسر وی چارلز چارلمونت (1944 - 1862) نیز یکی از نام‌آوران ساواته گشت. وی در سال 1899 با شکست دادن "جری دریسكال" از قهرمانان سرشناس ساواته فرانسه، خود را به عنوان یک قهرمان شش دانگ در ساواته مطرح کرد. وی تا پایان عمر یک ساواتور فعال باقی ماند و به تربیت شاگردانی در آکادمی بوکس فرانسوی خود پرداخت.

 

                                     


استقبال از ساوات به تدریج در اروپا گسترش یافت. فرانسه با استفاده از میزبانی بازی‌های المپیک 1924 در پاریس، بوکس فرانسوی را در این بازی‌ها گنجاند. به رغم عدم احتساب مدال این ورزش در رده‌بندی و نمایشی بودن آن در المپیک، این یک موفقیت برای فدراسیون ساواته و فرانسه به شمار آمد.

 


پیر باروزی (1994-1897) از قهرمانان المپیک 1924 در رشته ساواته بود. کنت پیر باروزی از شاگردان چارلز شارمونت بود که طی سال‌های 1922 تا 1935 یازده عنوان قهرمانی ساواته در فرانسه را از آن خود کرده بود.
او که عمر خود را وقف ساواته کرده بود در 16 سپتامبر سال 1972 از سه کشور فراسه، بلژیک و ایتالیا دعوت کرد تا در نشستی فدراسیون بین‌المللی ساواته را تأسیس کنند. نشستی که با عدم حضور ایتالیا شکست خورد. با این حال سه سال بعد فدراسیون ساواته فرانسه در سال 1975 با تلاش‌های پیر باروزی تأسیس شد.

 


اقدام برای تشکیل فدراسیون بین‌المللی ساواته بار دیگر توسط پیر سیلویر، نایب رئیس فدراسیون ساواته فرانسه در دهم ژوئن 1982 منجر به شکست شد.
در 1985 نخستین مسابقات بین‌المللی برگزار شد. در این مسابقات که توسط الكساندر وال میر ساواتور بلژیکی برگزار شد ساواتورهایی از اروپا – آفریقا - آمریكا حضور داشتند. پیر گایراد، رئیس وقت فدارسیون ساواته فرانسه از این فرصت استفاده کرد و با حضور نمایندگان 11 کشور بلژیك – كامرون –فرانسه – انگلستان – هلند – ایتالیا – مراكش – موریتانی – سنگال - تونس و یوگوسلاوی فدراسیون بین‌المللی ساواته را به مركزیت پاریس تشكیل داد.
در پایان این اجلاس، ژان ماری روسو به عنوان اولین رئیس فدراسیون بین‌المللی ساواته انتخاب و دو زبان بریتانیایی و فرانسوی به عنوان زبان‌های رسمی این تشکیلات نوپا تعیین شدند.

تمامی حقوق مادی و معنوی این وب گاه متعلق به انجمن ساواته ایران است.